Obecnie wiadomo, że istnieje ponad 40 gatunków Legionella, z czego około 2-0 jest odpowiedzialnych za zakażenia u ludzi. Najlepiej poznane z nich przed-stawiono w tabeli 1. Są to mikroaerofilne, pleomorficzne pałeczki Gram-ujemne o wymiarach -0,2 x -0,7 jim, słabo kwasoopome. W hodowlach in vitro rosną na aga-rze z dodatkiem węgla drzewnego, seryny, treoniny lub cysteiny. Wzrost trwa względnie długo, bo ponad 5 dni, ale po wzbogaceniu podłoża w żelazo lub ma-gnez, przy utrzymaniu temperatury na poziomie 35°C, przy dużej wilgotności i dodaniu dwutlenku węgla uzyskuje się ponad dwudziestokrotne przyspieszenie wzrostu (1). Rozwijają się wewnątrzkomórkowo (3,12).

Choroba rozwija się poprzez kontakt bezpośredni na drodze wziewnej (inhalacja) lub przez spożycie zanieczyszczonej wody. W momencie, gdy bakteria dostanie się do układu oddechowego, wywołuje zmiany zapalne pod postacią zapalenia płuc, umiejscawiając się w końcu w obrębie komórek zapalnych, zwłaszcza w makrofagach. Początkowo jednak Legionella pneumophila wchodzi w interakcję z makrofagami i monocytami, poprzez wiązanie się z ich powierzchnią. Następnie zostaje otoczona fagosomem, hamując równocześnie łączenie się z fagolizoso- mem. W tych organellach bakteria namnaża się, tak że całe komórki zostają nimi wypełnione, ale również częściowo ulega lizie i ginie. Po 2 dniach hodowli in vitro Legionella rośnie 1-0-0-1-0-0-0 razy szybciej (3,12).

PODOBNE ARTYKUŁYWIĘCEJ OD AUTORA